Maaike Buth en de kunst van “het laten landen”
Het begint al vóórdat we aan de inhoud toekomen. Ik vraag wie ze is, Maaike antwoordt spontaan vanuit een persoonlijk perspectief. “Ik ben 46,” zegt ze. Moeder van twee dochters, stiefmoeder van een zoon en een dochter. “Inmiddels zijn ze allemaal groot, dus ik heb nog maar eentje thuis wonen. Ik ben partner van mijn vriend en daarnaast ben ik PMO… en dat is echt een soort hobby voor mij.”
Geen plan, wel een ingang
Maaike’s route het vak in is niet het standaard verhaal. Ze vertrok ooit uit huis zonder opleiding en dacht: ik wil gewoon ergens beginnen. Ze belde een bedrijf, en na meerdere pogingen: “Je hebt eigenlijk wel een hele fijne stem. Wil je niet aan de slag als secretaresse?” En zo rolt ze de corporate wereld in.
Ze belandde bij Capgemini. Een manager stelde de vraag die haar hele loopbaan samenvat: “Wat nou als ik je een functie bied als secretaresse, maar zonder secretaressewerk?” Vanaf dat moment schuift ze richting PMO. Inmiddels zit ze bijna 21 jaar bij het bedrijf (nu bij Sogeti).
Haar eerste PMO-ervaring: geen PMO zoals mensen denken
Er was intern een grote reorganisatie. Er werd een backofficegroep opgericht die standaardwerkzaamheden overnam. Er kwam een transitiemanager op die keihard botste met de groep. Maaike stapte naar haar toe: de manier waarop jij dit doet werkt niet. Ik denk dat jij iemand nodig hebt die kan vertalen wat jij wil naar wat deze groep begrijpt.
Ze vat het scherp samen: een goede PMO maakt die vertaalslag. “Die vult de manager aan. Daar waar de manager geen tijd heeft, geen capaciteit heeft, daar vult een goede PMO het werk van de manager aan.”
“Vreemde eend” is hier een compliment
Maaike noemt zichzelf een beetje een vreemde eend in de bijt. Haar plezier zit nét ergens anders dan bij veel collega’s. Ze is dol op processen én de mensen in combinatie met de processen. “Ik heb altijd een verbeteropgave in mijn werk gehad en daar ben ik steeds beter in geworden.”
Mentorschap: omdat iemand het vak moet doorgeven
Maaike is naast mentor ook trainer binnen Sogeti. Ze traint young professionals die van de universiteit komen en nul ervaring hebben met PMO. Ze leert hen soft skills, legt uit wat PMO eigenlijk is, en traint ze in stakeholdermanagement.
Waarom dat zo belangrijk is, zegt ze heel eerlijk: “Er zijn niet zo heel veel senior PMO-ers.” Veel seniors groeien door richting project- of programmamanager en willen dan niet meer bekend staan als PMO.
AI: de taken verdwijnen, en daarmee het leerpad
Maaike benoemt AI niet als gadget, maar als bedreiging voor hoe PMO professionals nu worden opgeleid. Als het uitvoerende werk verdwijnt door AI, verdwijnt ook de oefenruimte. Dan krijg je junioren die nooit het fundament gebouwd hebben.
Maaike eindigt met een open uitnodiging: als iemand een idee heeft hoe we nog meer oplossingen kunnen verzinnen voor de komende AI-golf en de gap die we straks gaan krijgen, is ze altijd bereid om koffie te drinken.
Tot slot: minder onzeker, en zoek elkaar op
Haar advies aan vakgenoten is simpel: zoek elkaar op. “Die snappen wat ik zeg, wat ik bedoel, waar ik naar op zoek ben.” En volgens haar komt dat omdat goede PMO’ers uit hetzelfde hout gesneden zijn: een flexibel brein, bereid om nieuwe dingen te leren.