Thierry Lutonto lacht als hij zichzelf gaat introduceren. Niet uit verlegenheid, eerder alsof hij het gesprek meteen wil ontdoen van opsmuk. Hij begint bij het leven naast zijn werk: “Ik ben 43. Nee, wacht… in maart word ik alweer 44.” Vader van vijf en inmiddels ook opa. Zijn weken gestructureerd door het ritme van sport: zelf voetballen, de gym, hardlopen. En het trainen van het voetbalteam van één van zijn zoons.
Bij vooruit willen hoorde in zijn carrière ook ‘omarmen wat er op je pad komt’. Hij werkt inmiddels al zo’n twintig jaar in Project & Portfolio Management. Tijdens zijn duale opleiding Bedrijfseconomie draaide hij mee op financiële afdelingen. De omslag naar PMO werd gekatalyseerd door een telefoontje van een detacheerder: “Heb je interesse in een PMO-functie?”
“PMO?” Hij had er nog nooit van gehoord
Hij ging toch praten en ergens in dat gesprek voelde hij dat het bij hem paste. Wat hij als hobby’s beschouwde (ondernemend denken, creatieve oplossingen bouwen, organiseren) bleek precies aan te sluiten op project- en portfoliomanagement.
Alles was nieuw voor hem, dus de eerste periode stond in het teken van het leren van de basis. Begrijpen hoe een programma georganiseerd wordt, hoe een programmamanager en projectmanagers samenwerken en hoe een PMO zich daartussen beweegt.
Cijfers liggen hem. Hij vindt het oprecht leuk om financiële rapportages in te richten en te maken. “Tegenwoordig heb je AI, dus is iedereen heel handig met Excel,” grijnst hij, “maar destijds was dat echt een specialiteit.”
Toch wil hij niet gedecimeerd worden tot een rapportage-specialist. “Je begint met wat je kunt, laat zien dat je betrouwbaar bent en dat je mensen verder helpt. En dan verschuift je rol vanzelf.”
Klinkt cliché, maar je bent een soort spin in het web
“Je zit overal tussen.” In de ene context ben je rechterhand van een programma- of portfoliodirecteur. In de andere ben je sparringspartner van projectmanagers. Het werk is continu schakelen: taal A naar taal B vertalen, verwachtingen helder maken, beslissingen expliciet krijgen.
Het grootste verschil tussen administratief en strategisch PMO zit hem in de visie en de positie. Als je PMO strategisch inricht, helpt het een organisatie groeien. Dan ben je niet alleen bezig met het netjes houden van het speelveld, maar ook met de vraag: spelen we wel het juiste spel?
De toekomst van het vak
Thierry verwacht dat de focus van PMO een verschuiving te wachten staat. Minder administratieve handarbeid, meer strategische invulling. Wat overblijft is waar vakmanschap en menselijkheid samenkomen. Keuzes helpen maken en de juiste vragen stellen. Mensen meenemen in waarom we doen wat we doen.
Zijn advies aan iemand die succesvol wil zijn is simpel: zorg eerst dat je het vak door en door kent. Begrijp wat het inhoudt, wat er gevraagd wordt en waar de ruimte zit voor jouw aanvullende inbreng.
En misschien is dat zijn kernboodschap: je kunt best projecten laten lopen zonder PMO. Maar als je wil groeien, écht groeien in effectiviteit en efficiëntie, dan heb je iemand nodig die niet alleen de administratie bewaakt, maar ook de bedoeling.